Jesteś zagorzałym miłośnikiem koni? Sprawdź!

Jesteś zagorzałym miłośnikiem koni? Sprawdź!

7 maja 2019 0 przez astico

Koń należy do ssaków nieparzystokopytnych. Został udomowiony około trzech i pół tysiąca lat przed naszą erą. Praprzodkiem współczesnego konia był koń Przewalskiego oraz tarpan które spotykamy do dnia dzisiejszego oraz rasy wymarłe azjatyckie konie tundrowe i leśne.

Kiedyś koń był najpopularniejszym zwierzęciem pociągowym który stopniowo został zastąpiony przez maszyny. Dzisiaj koń jako pociągowy służy bardzo rzadko a częściej używany jest jako zwierzę pod siodło używane w celach rekreacyjnych i sportowych. Koń żyje od dwudziestu pięciu lat do trzydziestu.

Najpopularniejsze rasy koni to rasa czystej krwi arabskiej oraz rasa pełnej krwi angielskiej. Również w Polsce mamy rasy koni u nas hodowanych czyli rasa wielkopolska, rasa huculska, rasa śląska, rasa małopolska, konik biłgorajski oraz Polski koń zimnokrwisty.

Konie mają różne rodzaje umaszczeń które nie są zależne od rasy. Mamy umaszczenia jednolite takie jak na przykład maść kasztanowata, brązowa, gniada, kara, siwa oraz ugaszenia złożone takie jak na przykład maść srokata lub tarantowata oraz umaszczenie mieszane takie jak dereszowate i siwe w hreczce.

Jak zbudowany jest koń?

Koń zbudowany jest z głowy, szyi, tułowia i nóg. Na głowie wyróżniamy dwie części a mianowicie część górną tak zwaną mózgową oraz część pyskową. Na części górnej wyróżniamy potylicę umieszczoną za uszami gdzie z szyją łączy się głowa. Przed i miedzy uszami znajduje się ciemię które jest pokryte grzywką. Między oczami znajduje się czoło a poniżej oczodoły i oczy. Pomiędzy małżowiną uszną a okiem są skronie. Część pyskowa to przede wszystkim nos z grzbietem nosa, nozdrza, chrapy i otwory nosowe. Pysk konia otaczają wargi dolna i górna. Na szyi konia wyróżniamy jej boki lewy i prawy, kark, grzywę, dolny brzeg szyi czyli podgardle. Tułów konia składa się z trzech części a mianowicie przodu, środka i zadu. Przód tułowia to na przykład kłąb, łopatka, środek to grzbiet, lędźwie, mostek, brzuch, podbrzusze, a zad to krzyż, pośladki, nasada, rzep i kiść ogona. Koń ma cztery nogi zakończone kopytami. Noga konia składa się miedzy innymi z przedramienia, pęciny, kopyta. Na wewnętrznej stronie przedramienia i stawu skokowego znajdują się kasztany.

Charakterystyczne cechy koni pociągowych.

Konie pociągowe należą do koni zimnokrwistych. Są one bardzo spokojne i mają łagodny charakter. W dawnych czasach konie zimnokrwiste używane były przede wszystkim w rolnictwie oraz jako zwierzęta pociągowe w transporcie. Niemcy, Francja oraz Anglia są krajami gdzie wyhodowano najbardziej znane rasy tych koni. Podczas hodowli uważano szczególnie na takie ich zalety jak siła i spokój gdyż jaki konie pociągowe o dużej wadze musiały się odznaczać takimi przymiotami. W latach sześćdziesiątych ubiegłego stulecia konie pociągowe zaczęły coraz częściej być zastępowane przez traktory i ciężarówki. Stopniowo rola takiego konia zaczęła spadać i w chwili obecnej konie zimnokrwiste można spotkać dość rzadko. Jest grono hodowców które zachowało ta rasę a z czasem grono to się powiększyło gdyż okazało się że konie tej rasy wracają do łask. Konie pociągowe znalazły swe miejsce przy pracach leśnych. To właśnie dzięki koniowi zachowany jest ekosystem. Konie pociągowe można również spotkać na wsi gdzie służą przede wszystkim przy pracach polowych.

Różne rodzaje chodów konia.

W zależności od prędkości osiąganej przez konia rozróżniamy takie rodzaje chodów jak: stęp, kłus, galop i cwał. Są to naturalne chody konia. Mamy również chody specjalne które są wytrenowane przez jeźdźca. Najspokojniejszym chodem jest step. Stęp należy do chodów czterotaktowych czyli podczas ruchu konia słychać cztery uderzenia kopyt końskich. Stępy dzielimy na zebrany gdzie krok jest krótszy oraz stęp wyciągnięty gdzie ślady kopyt tylnych przekraczają ślady kopyt przednich. Nieco szybszy jest kłus będący chodem dwutaktowym w którym jednoczesny ruch czynią nogi będące po przekątnej czyli na przykład prawa tylna z lewą przednią. Galop jest chodem trzytaktowym i w zależności od tego która noga stawiana jest pierwsza mamy galop z lewej lub prawej nogi.
Najszybszym z chodów konia jest cwał. Jest to chód czterotaktowy który może się zmieniać w zależności od tempa. Konie mogą galopować z szybkością około pięćdziesięciu kilometrów na godzinę na dłuższych odległościach a na krótszych ich tempo może osiągnąć sześćdziesiąt kilometrów na godzinę. Inne znane chody koni to inochód który jest chodem dwutaktowym, tolt chód czterotaktowy oraz piaff chód który spotykany jest na konkursach ujeżdżeniowych.

Konie czystej krwi arabskiej.

Konie czystej krwi arabskiej należą do koni gorącokrwistych i jest to najstarsza rasa koni. Są to konie odważne i silne, mają lekką budowę ciała i wysoko osadzony ogon. Koń ten dzięki twardym kopytom i swej szybkości może brać udziały w wyścigach na nawet długich dystansach. Konie te są szybkie ale jednocześnie delikatne. Do najpopularniejszych ras koni arabskim możemy zaliczyć: Kuhailan, Saklavi i Munighi. Araby hodowane są w czystości rasy i są używane przede wszystkim do uszlachetniania cięższych koni europejskich. Konie arabskie występują we wszystkich rodzajach umaszczeń ale najrzadziej spotykane są te umaszczone karo. Ponieważ są to konie dość pobudliwe i energiczne nie nadają się dla jeźdźców początkujących. Są to konie wytrzymałe i mało wymagające. Aktualnie najbardziej poszukiwane są araby pochodzące z krajów arabskich oraz ze stadnin polskich takich jak Janów Podlaski, Białka i Michałów. Co raz częściej hodowlą arabów zajmują się prywatni hodowcy i odnoszą dość spore sukcesy.